ÜSTAT AHMET’in Köşesi
VEFA
Neydi vefa?
İlk önce unutmamaktı.
Zor günde sırt dönmemek, kapıları örtmemekti.
Dostun ağlarken gülmemek, her acıya onunla göğüs germekti vefa.
Laf değil...
Vefa ne bir semt ne de sadece bir apartman adı.
Vefa, dostunla hemhâl olmaktı.
Yaralıya merhem, susuza su olmaktı.
Ve vefa, “anlamak” demekti...
Bir diken için bir gülü atmamaktı.
Ahmet Er
Yazar – Şair